Friday, 19 November 2010

Zitat des Tages


Imagination will often carry us to worlds that never were. 
But without it we go nowhere.  
 
Carl Sagan 


Σελιδοδείκτες

Οι σελιδοδείκτες είναι το corner stone κάθε βιβλιοφάγου. Όχι ότι εγώ ανήκω σε αυτή την κατηγορία, αλλά να, κανά βιβλίο το διαβάζουμε.. 

Και πρέπει να ομολογήσω πως τώρα τελευταία έχω ξεμείνει από σελιδοδείκτες. Δεν ξέρω σε ποια βιβλία είναι καταχωνιασμένοι -μάλλον στης σχολής- αλλά δεν έχει και πολύ σημασία. Αφορμή να φτιάξουμε καινούργιους! Προσωπικούς και πολύ "μούρη" και καλά. :P


Eίχα βρεί που λέτε πριν από καιρό στο Craftzine ένα pdf με σελιδοδείκτες.(Έψαξα αλλά δεν το βρήκα.. πρέπει να είναι πολύ παλιό :P) Aποφάσισα λοιπόν χτές να τους τυπώσω και να τους αξιοποιήσω καταλλήλως.

Ξεκίνησα ζωγραφίζοντάς τους, γιατί ασπρόμαυροι δεν έλεγαν και πολλά:


Έπειτα σειρά είχε το κόψιμο. Σκέφτηκα όμως ότι σελιδοδείκτης που είναι σκληρός μόνο όσο ένα φύλλο χαρτιού δεν θα κρατήσει πολύ... οπότε έκανα το εξής. Πήρα χαρτί από διαφημιστικά -που είναι πιο σκληρό από το κανονικό χαρτί- τα κόλλησα στο πίσω μέρος των σελιδοδεικτών, και τέλος κόλλησα και άλλη μια λευκή (από την μία μεριά μόνο :P ) σελίδα. Κάπως έτσι:




Μετά ξεκίνησε η επιχείρηση της χαρτοκοπτικής! Με αυτά τα αποτελέσματα:

















Thursday, 18 November 2010

Zitat des Tages



It isn't where you come from, it's where you're going that counts.

Ella Fitzgerald
 
 
 

Honey, Apples and Bunny Ears



Τι αλαμπουρνέζικα είναι αυτά που γράφω; θα σας εξηγήσω λίαν συντόμως!

Χτές που λέτε, ενώ έκοβα το μηλαράκι μου, μου ήρθε ιδέα! Να δοκιμάσω να φτιάξω λαγουδοαυτιά aka bunny ears, κατά το ινγλιστίν. Τα γνώρισα από τα μάνγκα, που δεν ξεχνούν να τα αναφέρουν, όταν πρόκειται για μήλα φυσικά.

Επειδή όμως η οξεία τεμπελίτιδά δεν μου επέτρεψε να το ψάξω πρώτα πριν το δοκιμάσω, είπα να αυτοσχεδιάσω. Το αποτέλεσμα ήταν χοντροκομμένο και τσαπατσούλικο. Αλλά δεν πτοήθηκα! Αντίθετα, όταν πια απολάμβανα μίξη μήλου με μέλι και ενώ καθόμουν αναπαυτικά στην καρεκλίτσα μου, το googlάρισα και φυσικά βρήκα tutorial!(και με το παραπάνω!) Αλλά το post δεν πρόκειται περί των ιντερνετικών μου ανακαλύψεων, αλλά της δεύτερης μου απόπειρας. Η οποία και στέφθηκε με επιτυχία. ^^

Ας αρχίσουμε λοιπόν:

Παίρνουμε το μηλαράκι μας, το καθαρίζουμε καλά-καλά και εφοδιαζόμαστε με ένα μικρό μαχαίρι. Αιχμηρό-μη αιχμηρό, δεν ξέρω, ότι βρείτε χρησιμοποιείστε. Να κόβει, αυτό αρκεί.




Μετά τα κόβουμε. Και προσέχουμε να μην κάνουμε fundamental βλακείες, όπως αυτή που έκανα παραπάνω. Πώς γίνεται λαγός χωρίς ποπό;



Έπειτα, χαράζουμε δύο γραμμές (όπως παραπάνω) στην μία πλευρά του μήλου(ε, πάρτε και διαλέξτε), αλλά περίπου στην μέση.  Μετά χρησιμοποιώντας το μαχαίρι αρχίστε να ξεφλουδίζετε τα δύο αυτιά ξεκινώντας από τις γωνίες για να καταλήξετε σε αυτό:



Ε, μετά μας μένει το πίσω μέρος. Πάλι με το μαχαίρι, το ξεφλουδίζουμε, αλλά όπως και στην προηγούμενη περίπτωση βγάζουμε την φλούδα, όχι το μήλο, θέλει δηλαδή προσοχή και αργές κινήσεις. (ποιά μιλάει τώρα...)


(σε αυτή τη φώτο δεν το χρησιμοποιώ το μαχαίρι μην τρελαθεί κανείς, απλά το έχω βάλει σε αυτή την θέση για επιδεικτικούς λόγους -- δεν έχω 3 χέρια η γυναίκα :P)


Βουαλά λοιπόν! Αλλά ναι, δεν τελειώσαμε ακόμη. Έρχεται και άλλο, αυτό:






Ε νομίζω δεν χρειάζεται να περιγράψω και το κομμάτι με το μέλι. :P Είναι πασιφανές, offensichtlich, πως το λένε. 
 
Και τώρα που είναι έτοιμο, itadakimasu!





Tuesday, 16 November 2010

Zitat des Tages

 
Readers are plentiful; thinkers are rare.

Harriet Martineau (1802 - 1876)

Random..

Εδώ και αρκετό καιρό διαβάζω το βιβλίο Algorithmics: the spirit of computing του David Harrel, ένα βιβλίο που δίνει μια γενική άποψη για την επιστήμη των υπολογιστών και ποιο συγκεκριμένα για την χρήση των αλγορίθμων σε αυτή. Χτές λοιπόν, και ενώ βρισκόμουν στο κεφάλαιο για την Τεχνητή Νοημοσύνη, διάβασα ένα κομμάτι που με έκανε να συνειδητοποίησω κάτι -- δεν θα αναφέρω τι, αλλά θα παραθέσω το απόκομα, μπας και σας εμπνεύσει και εσάς νέες ιδέες. ;)

[..] Τo further appreciate the difference between the genuine intelligence required to pass Turing's test, and the shallow, yet deviously deceptive nature of ELIZA's conversational abilities, here is a hypothetical exchange between the Turing test investigator Alice and a really intelligent candidate, say Bob:

Alice: What is a zupchok?
Bob: I have no idea.
Alice: A zupchok is a flying, novel-writing whale. It has been carefully cultivated in a laboratory over sever generations to ensure that it's fins evolve into wing-like things that enable it to fly. It has also been gradually taught to read and write. It has a thorough knowledge of modern literature, and has the ability to write publishable mystery stories.
Bob: How weird!
Alice: Do you think zupchoks exist?
Bob: No way. They cannot.
Alice: Why?
Bob: For many reasons. First of all, our genetic engineering capabilities are far from adequate when it comes to turning fins into wings, not to mention our inability to cause 10-ton engineless creatures to defy gravity just by flapping those things. Secondly, the novel-writing part does not even deserve responding to, since writing a good story requires much more than the technical ability to read and write. The whole idea seems ridiculous enough. Don't you have anything more interesting to talk about?

[..]

Sunday, 7 November 2010

Zitat des Tages

 
To live a creative life, we must lose our fear of being wrong.

Joseph Chilton Pearce
 
 
 

Katsushika Hokusai

Αναλαμπές. Μάλλον κάπως έτσι πρέπει να χαρακτηριστεί η κατάσταση. Πέτυχα τυχαία στο internet το όνομα Katsushika Hokusai και είπα να το ψάξω. Και βρήκα τα εξής:
Katsushika Hokusai (葛飾 北斎?, October or November 1760 – May 10, 1849)[1] was a Japanese artist, ukiyo-e painter and printmaker of the Edo period. In his time, he was Japan's leading expert on Chinese painting.[2]Edo (now Tokyo), Hokusai is best-known as author of the woodblock print series Born in Thirty-six Views of Mount Fuji (富嶽三十六景 Fugaku Sanjūroku-kei?, c. 1831) which includes the internationally recognized print, The Great Wave off Kanagawa, created during the 1820s.
Hokusai created the "Thirty-Six Views" both as a response to a domestic travel boom and as part of a personal obsession with Mount Fuji.[3] It was this series, specifically The Great Wave print and Fuji in Clear Weather, that secured Hokusai’s fame both within Japan and overseas. As historian Richard Lane concludes, "Indeed, if there is one work that made Hokusai's name, both in Japan and abroad, it must be this monumental print-series...".[4] While Hokusai's work prior to this series is certainly important, it was not until this series that he gained broad recognition and left a lasting impact on the art world. It was also The Great Wave print that initially received, and continues to receive, acclaim and popularity in the Western world.
 ..από την wikipedia of course. Και για να πάρετε μια ιδέα για ποιόν μιλάω τόση ώρα, δείτε αυτό:


σας θύμιζει κάτι; ίσως να μην το καταλαβαίνετε συνειδητά, αλλά σίγουρα το έχει πάρει το μάτι σας κάπου..! ^^ Είναι από τα πιο ευρέως αναγνωρισμένα έργα του, το The Great Wave of Kanagawa.

Anyway, αρκετά σας ζάλισα, time to go! Ευχάριστο το μικρό διαλειμματάκι, αλλά με περιμένει διάβασμα! ..


Tuesday, 2 November 2010

Die Fensterdiktatur und das Fensterrecht

Die einen behaupten, die Häuser bestehen aus Mauern. Ich sage, die Häuser bestehen aus Fenstern.

Wenn in einer Straße verschiedene Häuser nebeneinanderstehen, mit verschiedenen Fenstertypen, d. h. Fenster-Rassen, zum Beispiel ein Jugendstilhaus mit Jugendstilfenstern, daneben ein modernes Haus mit schmucklosen rechteckigen Fenstern, daneben ein Barockhaus mit barocken Fenstern, so hat niemand etwas dagegen.



Wenn jedoch diese drei Fenstertypen der drei Häuser zu einem Haus gehören, wird das als Verstoß gegen die Rassentrennung der Fenster empfunden. Warum? Jedes Fenster hat doch einzeln für sich seine Lebensberechtigung.

 Nach dem herrschenden Regelkodex ist es jedoch so: Wenn die Fenster-Rassen gemischt werden, wird gegen die Fenster-Apartheid verstoßen. Die Apartheid der Fenster-Rassen muß aufhören. Denn die Repetition immer gleicher Fenster nebeneinander und übereinander wie im Rastersystem ist ein Merkmal der Konzentrationslager. In den neuen Gebäuden der Satellitenstädte und in den neuen Verwaltungsgebäuden, Banken, Spitälern, Schulen ist die Nivellierung der Fenster unerträglich.





Das Individuum, der einzelne, immer andersgeartete Mensch wehrt sich gegen diese gleichmachenwollende Diktatur passiv und aktiv je nach Konstitution: mit Alkohol und Drogensucht, Stadtflucht, Putzwahn, Fernsehabhängigkeit, unerklärlichen körperlichen Beschwerden, Allergien, Depressionen bis zum Selbstmord oder aber mit Aggression, Vandalismus und Verbrechen. 

Ein Mann in einem Mietshaus muß die Möglichkeit haben, sich aus einem Fenster zu beugen und - so weit seine Hände reichen - das Mauerwerk abzukratzen. Und es muß ihm gestattet sein, mit einem langen Pinsel - so weit er reichen kann - alles außen zu bemalen, so daß man von weitem , von der Straße sehen kann: Dort wohnt ein Mensch, der sich von seinen Nachbarn, den einquartierten versklavten Normmenschen, unterscheidet. 




von Hundertwasser, 22. Januar 1990